
Vergeten (?) juweel: Russisch dagboek (1916-1920) '...door een hoge en reine ethiek gedragen, zowel als door een sterk geloof en een gloeiende liefde voor de medemens'.
24 dec 1916: Alleen de ogen lieten wij vrij; het was dertig graden Reamur.
25 dec 1916: Er kwamen ook koorzangers uit al de kerken, die de feestelijke kersthymnen lieten weerklinken. (...) Die tegen de middag komen, kunnen nauwelijks meer op hun benen staan, vanwege het vele "bezoeken", maar het gelukt toch altijd, na een zeer hardnekkig aandringen, hen te bewegen nóg wat te eten en nóg een glaasje te drinken.
27 dec 1916: Wij houden allemaal van haar; ze heeft zo iets fijns, zo iets stils over zich, is altijd in het zwart gekleed, en haar gezicht doet aan een oude ikoon denken.
29 dec 1916 : ...de dopeling wordt in een biezen mat gewikkeld, in een groot wak van het bevroren meer gestoken, onder het ijs doorgehaald en aan een ander wak weer naar boven getrokken.
30 dec 1916: Zij leven altijd in het huis van mijn grootvader; het is alsof zij daar ter wereld zijn gekomen, alsof zij nooit jong waren, alsof ze haar hele leven al bij de samowar zitten en daar stille gesprekken voeren.
1 jan 1917: Wij haalden een haan en een hen in de kamer, strooiden haver voor hen uit, plaatsten een kom met water op de grond, en legden daar twee trouwringen bij.